Zarejestruj    Zaloguj    Dział    FAQ

Strona główna forum » Grodziska Opolskie » Mokre Grodzisko




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 
 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Opis
 Post Napisane: niedziela, 19 lutego 2017, 15:44 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): piątek, 15 lipca 2016, 15:43
Posty: 38986
Grodzisko we wsi Mokre założone na szczycie zalesionego obecnie wyniesienia, może być obiektem schronieniowym (refugialnym) plemienia słowiańskiego Lupiglaa (Głupczyce). Grodzisko rejestrowane było też we wsi Pielgrzymów.

Usytuowanie i opis

Grodzisko zlokalizowane jest na wschodnim stoku wyniesienia zwanego w tradycji lokalnej jako „Grodzie”, „Burgberg” lub „Bursztet” (d. Burgstaedtel), w zespole trzech wyniesień, w zachodniej części Płaskowyżu Głubczyckiego, między wioskami: Mokre, Pielgrzymów, Dobieszów i Radynia, po południowej stronie szosy z Dobieszowa do Opawicy, w odległości około 200 m. Wyżynne grodzisko pierścieniowate zostało założone na stoku wyniesienia w postaci owalu o wymiarach około 120 x 135 m. Majdan otoczony jest fosą o szerokości około 7-8 m. Wał, widoczny w postaci szczątkowej, ma szerokość około 8-10 m. Wał w części zachodniej naruszony jest przez okopy strzeleckie wykonane podczas II wojny światowej. Całkowita powierzchnia obiektu wynosi około 1,2 ha. W części północno-zachodniej i południowo-zachodniej znajdują się wąskie groble, wejścia na teren majdanu. Obecnie wyżej opisany układ czytelnie rysuje się w terenie, cały porośnięty jest drzewami i krzewami, a w poszyciu konwaliami leśnymi.

Historia

Badania sondażowe pozwoliły na wstępne określenie chronologii obiektu ogólnie na okres wczesnośredniowieczny.

Stan i wyniki badań

Grodzisko znane jest archeologom od około 1884 roku. Było ono wielokrotnie badane powierzchniowo w okresie międzywojennym oraz przez M. Gedla w latach 1956 i 1962 i M. Parczewskiego w 1970 roku. Badania sondażowe oraz pomiary przeprowadzili w 1981 roku K. Macewicz, K. Spychała, S. Wuszkan. Znaleźli kilka fragmentów naczyń datowanych ogólnie na okres wczesnośredniowieczny. W wykopie założonym w centralnej części majdanu odkryli relikt muru kamiennego ułożonego na skalistym podłożu, być może fundamentu nieokreślonej budowli. Przebadano także wykop strzelecki. Analiza stratygrafii jego profilu pozwoliła na określenie, ze wał zbudowano przez zhałdowanie kamieni i gliny wydobytych podczas budowy fosy. Niemiecki archeolog Uhtenwoldt uznał, że obiekt był użytkowany przez ludność kultury łużyckiej. Jednak inni archeolodzy niemieccy oraz polscy uważają, że był to gród użytkowany we wczesnym średniowieczu. Stan zachowania grodziska dobry. W 1996 roku wykonano plan warstwicowy grodziska.

Grodzisko położone jest na gruntach Lasów Państwowych. Około 200 m na zachód od starego nieużytkowanego kamieniołomu, obecnie leśne jeziorko, około 300 m na północny-wschód od drogi gruntowej biegnącej wzdłuż lasu od szosy Dobieszów-Opawica, w kierunku wsi Radynia.


Źródło: https://zabytek.pl/

_________________
Obrazek


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
 Post Napisane: niedziela, 19 lutego 2017, 15:44 
 


Góra 
  
 
 Tytuł: Re: Opis
 Post Napisane: piątek, 24 listopada 2017, 15:41 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): piątek, 15 lipca 2016, 15:43
Posty: 38986
Znane w literaturz jako:

- Mokre
- Pielgrzymów
- Bursztet
- Grodzie
- Burgberg
- Burgstaedtel
- Zamkowa Góra
- Schloßberg
- Mocker

_________________
Obrazek


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Opis
 Post Napisane: środa, 10 kwietnia 2019, 14:09 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): piątek, 15 lipca 2016, 15:43
Posty: 38986
Obiekt położony jest na terenie zwanym „Grodzie” około 2 km na północny zachód od wsi Mokre, około 1 200 m na północ od wsi Radynia, około 200 m na północny wschód od stawu w miejscu dawnego kamieniołomu i około 450 m na wschód od skrzyżowania dróg: Opawica — Dobieszów i Radynia — Pielgrzymów. Stanowisko to znane jest w literaturze przedmiotu od 1884 roku. Figurowało jednak pod różnymi miejscowościami. Zaliczano je najczęściej do Pielgrzymowa, Dobieszowa i wsi Mokre. Obecnie administracyjnie należy do ostatnio wymienionej miejscowości. Zarówno badania w okresie międzywojennym jak i powojenne ograniczały się jedynie do powierzchownej penetracji i pomiarów. Nie wykonywano żadnych sondaży. Skutkiem powyższego nieznana była chronologia obiektu. Przeważnie powtarzano za Uhtenwoldtem przypuszczenie iż powstanie grodziska wiązać należy z ludnością kultury łużyckiej, zaś wtórne użytkowanie przypadać miało na okres wczesnośredniowieczny. Zdaniem Hellmicha obiekt miał mieć metrykę wyłącznie wczesnośredniowieczną. W myśl innej koncepcji z 1930 r. opublikowanej w Altschlesische Blatter miało ono pochodzić ze średniowiecza.

Celem wyjaśnienia tych rozlbieżnych poglądów podjęte zostały w 1981 roku badania sondażowe. Były to krótkie zwiadowcze prace przeprowadzone w dwóch fazach. W okresie od 3 do 5 sierpnia 1981 r. polegały one na wykonaniu 4 wykopów sondażowych o wymiarach 2X1 m każdy, na majdanie grodziska. Warunki eksploracji wszystkich wykopów okazały się bardzo trudne z uwagi na liczne korzenie rosnących w pobliżu drzew oraz skalisty charakter podłoża. Obserwacje poczynione w trakcie wykonywania sondaży przestawiają się następująco:

a) wykop I założony w środkowej części majdanu, eksplorowany do głębokości około 60 cm. Stratygrafia tego wykopu różniła się wyraźnie od pozostałych, gdyż zamiast charakterystycznej dla innych sondaży warstwy gliny i żwiru dominującą warstwą była glina zmieszana z próchnicą i kamieniami. W jej obrębie znaleziono kilka drobnych fragmentów ceramiki, 2 bryłki polepy oraz drobne ślady węgli drzewnych. Pod tą warstwą wystąpiła glina ze żwirem z wyraźnie mniejszą domieszką próchnicy. W jej obrębie nie znaleziono żadnych zabytków co skłoniło do zaniechania pogłębiania wykopu, mimo iż nie wystąpiła charakterystyczna dla innych wykopów glina zmieszana ze żwirem i miałem skalnym, bez śladów próchnicznych, uznana roboczo za calec;

b) wykop II — zlokalizowany w południowo-zachodniej części majdanu. Głębokość wykopu około 43 cm. Poza górną warstwą próchnicy leśnej zarejestrowano warstwę gliny odpowiadającej swą strukturą warstwie dominującej w wykopie I. Miała ona grubość od około 10 do około 13 cm. U jej spągu znaleziono 1 fragment ceramiki. Niżej w obrębie zwartej warstwy gliny i rumoszu skalnego żadnych śladów kulturowych nie zaobserwowano;

c) wykop III — okazał się całkowicie jałowy kulturowo i najprostszy stratygraficznie — pod warstwą próchnicy leśnej występowała wyłącznie glina calcowa zmieszana ze żwirem i ułamkami skalnymi. Właśnie ten układ stratygraficzny zasugerował określenie bardziej zróżnicowanych nawarstwień w uprzednio opisanych wykopach jako kulturowe i przyjęcie oznaczenia calca dla gliny z rumoszem skalnym bez śladów próchnicznych;

d) wykop IV — stratygrafia tego wykopu wyraźnie różniła się od poprzednich. Pod warstwą próchnicy leśnej występowała warstwa gliny z małą domieszką piasku, a poniżej zwarta warstwa kamieni — średniej wielkości odłamków skalnych bardzo zwarta, trudna do sforsowania (Ryc. 3). Z uwagi na ograniczone możliwości kontynuowania eksploracji w tej fazie prac zaniechano pogłębiania wykopu. Prowizorycznie zabezpieczono go przykrywając gałęziami i częściowo zasypując.

W okresie od 17 do 19 VIII 1981 roku głównym celem prac było bliższe rozpoznanie wykopu sondażowego nr IV. Wykonano najpierw niezbędne poszerzenie do wymiarów 4X2 m. Dzięki temu udało się w całości uchwycić przekrój najprawdopodobniej intencjonalnie wykonanego muru lub fundamentu bliżej nieokreślonej budowli, po osi prostopadłej do linii jego przebiegu. Posiadał on następujące wymiary: u góry od 2,5 do 2,6 m, w środkowej partii od 2,10 do 2,30, w przydennej zaś od 1,85 do 2,1 m. Dno było nieregularne, lekko zagłębiało się w części środkowej. Ponadto stwierdzono, że konstrukcja ta zbudowana była z drobnego i średniej wielkości tłucznia skalnego i nieco większych odłamków skalnych o maksymalnych wymiarach około 25X20X20 cm, zmieszanych z szarobrązową lub szarożółtą gliną, w górnej partii z domieszką próchnicy, w dolnej zaś bez tej domieszki. Poszczególne fragmenty kamieni nie tworzyły wyraźnego układu, sprawiały raczej wrażenie luźno narzuconych. Maksymalna głębokość obiektu na przekroju wynosiła około 80 cm.

W obrębie wykopu znaleziono zaledwie 1 fragment ceramiki i 1 fragment przedmiotu brązowego. Poza ww. pracami oczyszczono profile dawnych okopów strzeleckich usytuowanych w zachodniej części grodziska, na wale zewnętrznym. Analiza stratygrafii największej odkrywki, o długości 3 m i wysokości 2,1 m pozwala przypuszczać, że wał zbudowany został przez zhałdowanie kamieni i gliny wydobytych z rowu obronnego. Obecnie wał zachował się na wysokości do 90 cm. Pierwotnie był oczywiście znacznie wyższy, trudno jednak określić dokładny stopień zniwelowania. Podstawę wału wyznacza wyraźnie wyodrębniający się poziom pierwotny terenu (przed usypaniem wału). Stwierdzono między innymi, że nie był on płaski, lecz opadał w kierunku wnętrza grodu, zgodnie z naturalną konfiguracją terenu. Na profilu przecinającym wał nie stwierdzono żadnych śladów konstrukcji drewnianych lub szczątków spalenizny. Nie znaleziono także żadnego materiału ceramicznego. Ponadto wykonano pomiary, szkic obiektu (rzut poziomy) i przekroje.

Ogólnie biorąc mimo bardzo dużego nakładu pracy i wyjątkowo trudnych warunków eksploracji uzyskane efekty, zwłaszcza w zakresie materiału zabytkowego są skromne. Wprawdzie z dużą dozą prawdopodobieństwa zarysowuje się możliwość datowania Obiektu na okres wczesnośredniowieczny, jednak niemożliwe jest nadal wykluczenie hipotezy pierwotnego funkcjonowania grodu w okresie zamieszkiwania na Wyżynie Głubczyckiej ludności kultury łużyckiej. Odkrycie fragmentu domniemanego wału lub fragmentu budowli ma oczywiście duże znaczenie, ale traktować je należy jako początek szerszego rozpoznania. W związku z powyższym istnieje pilna potrzeba kontynuacji badań zwiadowczych. W omówionych pracach udział wzięli: pracownicy Biura Dokumentacji Zabytków — K. Spychała, S. Wuszkan, E. Jankowska i W. Musiał; pracownicy Muzeum Śląska Opolskiego — E. Matuszczyk i E. Holc, pracownik Muzeum w Nysie — Wacław Romiński, studenci WSP w Opolu — J. Struzik i R. Jesionowski oraz autor sprawozdania. Badania podjęto po uzyskaniu zezwolenia Nadleśnictwa Państwowego w Prudniku i jednostki WOP.

Źródło: Mokre gm. Głubczyce, Klemens Macewicz, str. 72-76 [w:] Opolski Informator Archeologiczny Nr 2, Opole 1983

_________________
Obrazek


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Opis
 Post Napisane: środa, 10 kwietnia 2019, 16:14 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): piątek, 15 lipca 2016, 15:43
Posty: 38986
Obrazek

_________________
Obrazek


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
 Post Napisane: środa, 10 kwietnia 2019, 16:14 
 


Góra 
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
 
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 

Strona główna forum » Grodziska Opolskie » Mokre Grodzisko


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 0 gości

 
 

 
Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Skocz do:  
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Tłumaczenie phpBB3.PL