Zarejestruj    Zaloguj    Dział    FAQ

Strona główna forum » Grodziska Podkarpackie » Trzcinica Grodzisko




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 2 ] 
 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Opis
 Post Napisane: niedziela, 28 kwietnia 2019, 13:43 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): piątek, 15 lipca 2016, 15:43
Posty: 38986
Znane jako:

- Trzciniaca stan.3
- Wały Królewskie
- Wały

_________________
Obrazek


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
 Post Napisane: niedziela, 28 kwietnia 2019, 13:43 
 


Góra 
  
 
 Tytuł: Re: Opis
 Post Napisane: niedziela, 28 kwietnia 2019, 13:44 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): piątek, 15 lipca 2016, 15:43
Posty: 38986
Opis:

Grodzisko w Trzcinicy położone jest na wyraźnie wyodrębnionym cyplu, położonym na krawędzi płaskowyżu, stanowiącego w tym miejscu zachodni brzeg doliny Ropy. Cypel jest wyniesiony około 30 m ponad terasę zalewową Ropy, jego stoki od trzech stron (N, E i S) są strome (o nachyleniu 20-40°), od strony W plateau cypla przechodzi we wznoszący się w tym kierunku stok płaskowyżu. Wypłaszczenie szczytowe cypla w obrębie zachowanych rozwalisk wału posiada powierzchnię nieco ponad 3 ha, maksymalny areał stanowiska w obrębie wałów wynosił pierwotnie blisko 4 ha. Widoczny obecnie układ wałów odzwierciedla wczesnośredniowieczną fazę zabudowy stanowiska. Jest ono podzielone na 4 wyraźnie wyodrębnione człony (I-IV), z których najniżej położony jest główny człon założenia (I), zajmujący wschodni kraniec cypla. Posiada on kształt trójkąta z zaokrąglonymi narożnikami. Wał od strony E biegnie po linii prostej, od strony N jest lekko wklęsły, od strony SW biegnie po lekko wypukłym łuku. Powierzchnia głównego członu grodziska wynosi nieco ponad 0,5 ha. Od strony zachodniej położone są trzy podgrodzia (człony II-IV). Wały członów II i III od strony N i S biegły po liniach prostych (równoległych do siebie), od strony W biegły po łuku. Człon IV, najdalej wysunięty w kierunku zachodnim, rozłożony był wachlarzowato, jedynie od strony N jego wał biegł mniej więcej po linii prostej. Należy podkreślić, iż od strony S wały członów II i III biegły równolegle do siebie w odległości 15-17 m. Podobny układ tworzyły wały członów III i IV od strony N, biegnące w odległości około 10 m jeden od drugiego. W obu przypadkach opisane linie umocnień biegły odpowiednio na stoku N i S cypla, przez co wały wewnętrzne wyniesione były 7 – 10 m ponad wały zewnętrzne. Wały grodziska zachowane były przeważnie dobrze, jedynie odcinek N wału członu II nie istnieje, najprawdopodobniej od tej strony fragment grodziska został zniszczony na skutek obsunięcia gruntu – obecnie w tym miejscu widoczne są jary wypłukane przez wody deszczowe i roztopowe. Największy jest niewątpliwie zachodni odcinek wału członu III, zachowany do wysokości ponad 7 m, szerokości u podstawy ponad 20 m.

Stratygrafia:

Na majdanie głównego członu grodziska stwierdzono rozbudowany układ nawarstwień w układzie pionowym (grubości 30-150 cm), wiązały się one jednak głównie z prehistorycznym etapem zasiedlenia stanowiska. Zabytki wczesnośredniowieczne odkrywane tu były w warstwach powierzchniowych. Na terenie pozostałych członów grodziska nie stwierdzono występowania warstw kulturowych, pojedyncze obiekty wczesnośredniowieczne wkopane były w glinę calcową. W przekopach przez wał pierwszego podgrodzia (człon II), zidentyfikowano 2 fazy budowy umocnień wczesnośredniowiecznych. Funkcjonowanie obu faz wału zakończyło się pożarem.

Typ umocnień:

Relikty wałów wczesnośredniowiecznego grodu odsłonięto w 9-ciu przekopach. W kilku z nich natrafiono na pozostałości tzw. wałów przekładkowych. Odmienną technikę budowy zastosowano przy wznoszeniu wału członu IV grodziska (trzecie podgrodzie, wykop XX). Rozpoznany tam wał miał szerokość 3,4-4,0 m. Jego pionowe ścianki wzniesiono w technice plecionkowej, w oparciu o wbijane co 50-90 cm słupki o średnicy 10-15 cm. Wał ten uległ spaleniu, bowiem od strony wewnętrznej i zewnętrznej zachowały się wyraźne warstwy popożarowe. Na jego rozwaliskach nie wzniesiono już nowej linii umocnień. Nie jest niestety jasne, czy wał członu IV funkcjonował równocześnie ze starszą fazą umocnień grodu (wały przekładkowe członów I-III), czy też raczej był współczesny młodszej fazie umocnień.

Zabudowa:

Na majdanie głównego członu grodziska, jak i na terenie trzech podgrodzi natrafiono na kilkanaście niezbyt wielkich obiektów na planie owalu lub prostokąta z zaokrąglonymi narożnikami (ich powierzchnia nie przekraczała 10-12 m2). Być może niektóre z nich to pozostałości wgłębionych części mieszkalnych budynków naziemnych.

Sytuacja stratygraficzna wałów wczesnośredniowiecznego grodziska w Trzcinicy jest stosunkowo skomplikowana, chociaż jedynie w odniesieniu do wału członu II stwierdzono istnienie reliktów 2 faz umocnień. Problemem są relacje czasowe między wałami poszczególnych członów grodu. Rozwiązaniem problemu raczej nie będą wyniki analiz zabytków ruchomych, bowiem te nieliczne precyzyjnie datujące odkryto poza kontekstem stratygraficznym z konkretnymi reliktami wałów, zaś wczesnośredniowieczna ceramika jako podstawa datowania jest zbyt mało precyzyjna. Mało przydatne okazały się też datowania radiowęglowe. W kilku przypadkach stwierdzono, iż kilka próbek reliktów tej samej konstrukcji w konkretnym miejscu wału datowanych było z zastanawiającym „rozrzutem". W tej sytuacji najbardziej miarodajne są wyniki datowań dendrochronologicznych, wskazujące w przypadku przekładkowego wału członu I i starszej, przekładkowej fazy wału członu II na VIII w, ze wskazaniem na lata 70-80-te tego stulecia. Datowanie takie potwierdza odkrycie na terenie grodziska żelaznej ostrogi oczkowatej, datowanej na VIII w., jak i żelaznego, trójlistnego grotu strzały z trzpieniem – późnoawarskiego lub koczowniczego – wschodnioeuropejskiego (VIII-X w.)[1]. W tej sytuacji można na obecnym etapie badań przyjąć, iż wczesnośredniowieczny gród w Trzcinicy powstał po 770 r. Zbudowano go najprawdopodobniej od razu jako założenie wieloczłonowe (zapewne 4-członowe, z główną częścią i trzema podgrodziami). Tę fazę funkcjonowania grodu zakończył pożar. Na obecnym etapie opracowania rezultatów wykopalisk trudno odpowiedzieć na pytanie o datę wzniesienia drugiej fazy grodu. Na razie można hipotetycznie przyjąć, iż gwałtowny koniec młodszej fazy grodu wyznacza data ukrycia skarbu przedmiotów srebrnych na terenie głównego członu założenia, czyli lata 20-te XI w. W tej sytuacji można przyjąć, iż drugą fazę grodu wzniesiono najwcześniej w ciągu X w., być może nawet w początkach XI w. Rozplanowanie umocnień tej fazy jest trudne do określenia. Nie ulega wątpliwości, iż w tym czasie funkcjonował wał członu II (pierwsze podgrodzie). Trudno natomiast określić jak wyglądały w tym czasie umocnienia głównego członu grodu i pozostałych podgrodzi. Problem ten w przypadku członu III mogłyby ewentualnie rozwiązać badania odcinka W wału. Funkcje grodu w obu fazach jego rozwoju można będzie określić po zakończeniu kompleksowej analizy odkrytych w trakcie badań zabytków.

Gród wczesnośredniowieczny zbudowano na rozwaliskach wielofazowego grodu z początkowych etapów epoki brązu.

[1] Zabytek niepublikowany. Uprzejma ustna informacja Mgr. Jana Gancarskiego.

Chronologialata: 70-80-te VIII - pocz. IX w. (starsza faza grodu), X - pocz. XI w. (młodsza faza grodu)

Źródło: http://atlasgrodzisk.pl/

_________________
Obrazek


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
 Post Napisane: niedziela, 28 kwietnia 2019, 13:44 
 


Góra 
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
 
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 2 ] 

Strona główna forum » Grodziska Podkarpackie » Trzcinica Grodzisko


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

 
 

 
Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Skocz do:  
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Tłumaczenie phpBB3.PL